Generalnie z lekka się zniesmaczyłem… przeglądałem dziś półkę z napisem „JAZZ” w Empiku w Złotych tarasach i zauważyłem że niektóre albumy pojawiają się w różnych „opakowaniach”… co dziwniejsze te które wyglądają na „tańsze” (papierowe a nie plastikowe) są droższe…podczas gdy ich plastikowe odpowiedniki leżą obok (albo „ZA” nimi) i kosztują mniej… ja osobiście poczułem straszny niesmak. Od tej chwili nigdy nie będę pewien czy kupując płytę w Empiku nie leży gdzieś tańsza..równie oryginalna…. a jak kiedyś tak się zdarzy to będę czuł się oszukany.

generalnie to się poirytowałem… przeważnei nie oglądam kanału Kino Polska bo tam ciągle to samo leci ale dziś przeklikując kanały trafiłem na niego akurat w momencie gdy kończył się film Jazz in Poland. Film ten to dokument z roku 1964 kiedy to Niemcy jako produkt importowy z Polski potraktowali również Polski Jazz. Sam dokument choć „rewelacyjny” nie jest to jednak obejrzeć warto. Choćby dla przypomneinia sobie – dla mnie bardziej dla poznania – klimatu z tamtych lat. Znalazłem dla Was fragment tego filmu (prawie całość) :
Uwaga, po kliknięciu w czerwone kółko wyskoczy nowe okno, zamknijcie je sobie i powinno się pojawić zielone kółko które uruchamia film.

Warto zaznaczyć, że film rozpoczynał Nocny Maraton Filmowy z muzyką Krzysztofa Komedy.

przychodzi taki moment w którym smooth jazz nie jest wystarczająco smooth a chillout nie daje takiego rozluźnienia jakiego byśmy oczekiwali… wtedy z pomocą przychodzą hity takie jak At Last wykonywane przez wspaniałe jazzowe piosenkarki jak Etta James.

Utwór którego właśnie słuchacie może wydawać Wam się znany z tego względu iż miał wielu wykonawców. Ella Fitzgerald, Beyonce i występująca już na orjazzmie Christina Aguilera:

James nie była pierwszą wykonawczynią tego utworu – wcześniej nagrał ją Glen Miller, potem był jeszcze Nat King Cole – ale to właśnie jej wykonanie umieściło ten utwór w tzw. Grammy Hall of Fame. Beyonce wykonująca ten utwór otrzymała nagrodę Grammy dla tradycyjnego najlepszego wokalnego wykonania  R&B.

Jak widać utwór przyniósł dużo „sławy” tym którzy się z nim zetknęli. Mi z kolei przyniósł przyjemne doznania dźwiękowe… a snapisali go Mack Gordon i Harry Warren do musicalu „Orchestra Wives„.

Czyje wykonanie podoba Wam się najbardziej?

Poszukując inspiracji zacząłem przeglądać radia Jazzowe oferowane przez iTunes i w pierwszej napotkanej stacji trafiłem na utwór który sprawił że przestałem szukać dalej…. Living Large wykonywany przez Euge Groove wciągnął mnie w jakąś historię w której dźwięk opowiada o jakimś zdarzeniu, przedstawia świat, historię… ech, tyle tego. Powiem szczerze, zdaje mi się że to przez seriale które wykorzystywały Jazz do swoich początków, chwil uniesień etc. teraz mam takie skojarzenia… no ale posłuchajcie i powiedzcie sami,  z czym Wam się to kojarzy?

Steven Eugene Groove to Amerykański Smooth-Jazzowy saksofonista. Swój pierwszy album nagrał w wieku 38 lat i jeśli spytacie mnie to powiem Wam, że było na co czekać…Polecam odwiedzić jego oficjalną stronę : http://www.eugegroove.com/ . Można by powiedzieć, że jego muzyka jest… sexy.. :)